Περιγραφή
Το πνεύμα της ελπίδας -κατά της κοινωνίας του φόβου
Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΛΠΙΔΑ ΒΛΑΣΤΑΙΝΕΙ
ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΑΒΥΣΣΟΥ.
ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΓΕΙΤΟΝΕΥΕΙ
ΜΕ ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ.
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΖΩΟΓΟΝΕΙ
ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΕΡΩΝΕΙ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΑΣ.
«Οι άνθρωποι πράττουν, επειδή ελπίζουν. Το νέο ξεκίνημα είναι
αδύνατον δίχως ελπίδα. Το πνεύμα της ελπίδας εμπνέει τη δράση.
Της εμφυσά μια λαχτάρα για το νέο. Έτσι, η πράξη γίνεται πάθος.
Όποιος δεν ονειρεύεται το μέλλον, δεν αποτολμά μια νέα αρχή.
Δίχως το πνεύμα της ελπίδας η πράξη συρρικνώνεται σε απλή δράση
ή λύση προβλημάτων.».
Κοιτάζοντας έντρομοι ένα μέλλον ζοφερό, ένα μέλλον χωρίς ελπίδα, βλέπουμε τη ζωή να υποβαθμίζεται σε
απλή επιβίωση. Ενάντια σε αυτό, ο Μπιουνγκ-Τσουλ Χαν υπερασπίζεται σθεναρά το πνεύμα της ελπίδας,
αντιτιθέμενος στα «αποκαλυπτικά σενάρια» της πανδημίας, του παγκοσμίου πολέμου, της κλιματικής
καταστροφής, της κατάρρευσης του πλανήτη και της λήξης του ανθρώπινου πολιτισμού. Καθώς ο φόβος και
το μίσος τροφοδοτούν τον εγωισμό —με αποτέλεσμα να διαβρώνονται η αλληλεγγύη, η φιλικότητα και η
ενσυναίσθηση στην κοινωνία και, τελικά, να κινδυνεύει η ίδια η δημοκρατία—, ο Χαν αναπτύσσει μια
φιλοσοφία της ελπίδας η οποία ισχύει πέρα και έξω από την τρέχουσα κρίση.
Το πνεύμα της ελπίδας
Ο Μπιουνγκ-Τσουλ Χαν (Byung-Chul Han) γεννήθηκε το 1959 στη Σεούλ (Νότια Κορέα). Το 1980 μετοίκησε στη Γερμανία όπου σπούδασε Φιλοσοφία, Γερμανική Λογοτεχνία και Καθολική Θεολογία στο Φράιμπουργκ και στο Μόναχο. Το 1994 έλαβε τον τίτλο του διδάκτορα με τη διατριβή του πάνω στο έργο του Χάιντεγκερ. Το 2000 ξεκίνησε την καριέρα του ως καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Βασιλείας. Το 2010 έγινε μέλος του πανεπιστημίου της Καρλσρούης, εντρυφώντας στη Φιλοσοφία του 18ου, του 19ου και του 20ού αιώνα, στην Ηθική, την Κοινωνική Φιλοσοφία, τη Φαινομενολογία, τη Θεωρία του Πολιτισμού, την Αισθητική, τη Θρησκεία, τη Θεωρία των Μέσων Ενημέρωσης και τη Διαπολιτισμική Φιλοσοφία. Δίδαξε Φιλοσοφία και Πολιτισμό στο Πανεπιστήμιο Der Künste του Βερολίνου. Έχει συγγράψει είκοσι βιβλία. Από τις εκδόσεις opera κυκλοφορούν: Η κοινωνία της διαφάνειας, Η κοινωνία της κόπωσης, Η αγωνία του έρωτα, Η κοινωνία της παρηγοριάς, Τοπολογία της βίας, Ψυχοπολιτική, Η εξαφάνιση των τελετουργιών, Η κρίση της αφήγησης.
(Πηγή: “Εκδόσεις Opera”, 2026)
