Περιγραφή
Γιος ενός άνδρα που είχε πάθος με τους κέλτικους θρύλους και μιας γυναίκας των γραμμάτων με ζωηρή φαντασία, ο Oscar Wilde είχε από την παιδική του ηλικία ακούσει πολλές ιστορίες. Αργότερα θα πει ότι η ευφράδειά του προέρχεται από τη συγκεκριμένη περίοδο της ζωής του. Ο Wilde δεν θα σταματήσει ποτέ να αφηγείται. Στο Παρίσι, οι συζητήσεις του στα λογοτεχνικά καφέ με Γάλλους συγγραφείς της εποχής διανθίζονταν συχνά με ιστορίες και διάφορα πεζοποιήματα. Φαίνεται ότι η φανταστική ιστορία του Ντόριαν Γκρέυ ακούστηκε αρχικά σαν ανέκδοτο κατά τη διάρκεια ενός δείπνου. Το “Πανδοχείο των Ονείρων”, μια συλλογή από ιστορίες που ο Wilde συνήθιζε να διηγείται σε ζωντανό ακροατήριο, είναι εμπνευσμένο από τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, τον κόσμο των παραμυθιών, τον Δάντη, αλλά και από την ίδια την εποχή του συγγραφέα.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ο Όσκαρ Φίνγκαλ Ο’ Φλάερτυ Ουίλς Ουάιλντ γεννήθηκε στο Δουβλίνο το 1854. Σπούδασε στο Trinity College του Δουβλίνου, κι αμέσως έπειτα στην Οξφόρδη. Η πρώτη του ποιητική συλλογή κυκλοφόρησε το 1881. Aργότερα, μετά το γάμο του με την Κόνστανς Λόυντ (1884), δημοσίευσε μια σειρά από παιδικά παραμύθια. “Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέη” είδε το φως της δημοσιότητας το 1891, αλλά η πρώτη μεγάλη επιτυχία για τον Ουάιλντ έμελλε να προέλθει από το θέατρο, με τη “Βεντάλια της Λαίδης Γουίντερμηρ” (1892). Ακολούθησαν άλλα τρία θεατρικά έργα: “Μια γυναίκα χωρίς σημασία”, “Ο ιδανικός σύζυγος” και “Η σημασία του να είσαι τίμιος”, ενώ το τέταρτο, “Η Σαλώμη”, απαγορεύτηκε στην Αγγλία και δημοσιεύτηκε στη Γαλλία το 1893. Το 1895 καταδικάστηκε σε δύο χρόνια καταναγκαστικά έργα με την κατηγορία της ομοφυλοφιλίας. Από τη θητεία του στη φυλακή γεννήθηκαν τα δύο αριστουργήματά του, “Η μπαλάντα της φυλακής του Ρήντιγκ” και το “De Profundis”. Μετ
