Περιγραφή
Η όπερα των νεκρών: Σε μια μικρή επαρχιακή πόλη του Μίνας Ζεράις, η Ροζαλίνα ζει κλεισμένη σε ένα παλιό αρχοντικό. Πρώτος ξεκίνησε να το χτίζει ο εριστικός συνταγματάρχης Λούκας Προκόπιου, για να το συνεχίσει ο πατέρας της, Ζουάου Καπιστράνου Ονόριου Κότα. Αποκομμένη από ολόκληρη την πόλη, η Ροζαλίνα έχει μόνη συντροφιά την Κικίνα, την υπηρέτριά της που δεν έχει λαλιά, και τα σταματημένα ρολόγια του αρχοντικού. Μέχρι που η άφιξη του Ζουζέ Φελισιάνου ή Ζούκα Πασαρίνιου θα μεταμορφώσει για πάντα την επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα της μοναδικής κληρονόμου της οικογένειας Ονόριου Κότα.
Το αριστούργημα του Αουτράν Ντοουράντο, μια τραγική, μπαρόκ όπερα με συναρπαστική επιμέλεια λόγου, έχει ενταχθεί στον Κατάλογο Αντιπροσωπευτικών Έργων της Unesco και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα έργα της βραζιλιάνικης λογοτεχνίας του 20ού αιώνα.
Ο Αουτράν Ντοουράντο (Μίνας Ζεράις, 1926-2012), ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Βραζιλιάνους συγγραφείς, διακρίνεται για το στιβαρό ύφος της γραφής του και το πλήθος λέξεων και εκφράσεων από την ιδιαίτερη πατρίδα του, γεγονός που έχει οδηγήσει σε παραλληλισμούς του έργου του με την μπαρόκ λογοτεχνία. Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι «η πλοκή δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία σε ένα μυθιστόρημα. Είναι μόνο ένας τρόπος του συγγραφέα να διασκεδάζει τον αναγνώστη ενώ του κλέβει το πορτοφόλι».
Έχει λάβει τις σημαντικότερες λογοτεχνικές διακρίσεις για την πορτογαλική γλώσσα, όπως είναι το βραβείο Ζαμπουτί (1982), το βραβείο Καμόες (2000) και το βραβείο Μασάντο ντε Ασίς (2008). Το έργο του χαρακτηρίζεται από επιμελή δομή και ρυθμό, πλοκή που προσιδιάζει σε τραγωδία και χαρακτήρες που συχνά είναι μοναχικοί και δέσμιοι προσωπικών ιστοριών του παρελθόντος. Ανάμεσα στις κύριες λογοτεχνικές επιρροές του ξεχωρίζει ο Φώκνερ. H Όπερα των Νεκρών είναι το πρώτο έργο του που μεταφράζεται στα ελληνικά.
(Πηγή: “Εκδόσεις Carnίvora“, 2024)
