Περιγραφή
Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια
Σ’ ένα ιβηρικό «Μακόντο»… Η ιστορία ενός στρατιώτη που σκίζει το δέρμα του για να βγάλει την τέφρα που έχει συσσωρευτεί, ενός ποιητή που ράβει τη σκιά ενός κοριτσιού μετά από έναν βομβαρδισμό, και ενός δασκάλου που διδάσκει στους μαθητές του να κάνουν τους νεκρούς· ενός στρατηγού που κοιμάται δίπλα στο κομμένο χέρι μιας αγίας, ενός τυφλού παιδιού που ανακτά την όρασή του κατά τη διάρκεια μιας διακοπής ρεύματος, και μιας χωριατοπούλας που βάφει μαύρα όλα τα δέντρα του κήπου της· ενός ξένου φωτογράφου που πατάει μια νάρκη και δεν σηκώνει το πόδι του για σαράντα χρόνια, ενός άντρα από την Γκερνίκα που οδηγεί μέχρι το κέντρο του Παρισιού, και ενός τραυματισμένου σκύλου του οποίου το αίμα θα βάψει τη λωρίδα μιας σημαίας.
Η πλήρης ιστορία του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου και μιας Ιβηρικής που υποφέρει, όπου το φανταστικό υπογραμμίζει τη σκληρότητα της πραγματικότητας, όπου τα ανώνυμα μέλη μιας συμμορίας διασταυρώνονται με τους Λόρκα και Ουναμούνο, Χέμινγουεϊ και Όργουελ, Μπερνανός και Πικάσο.
Ποιητικό, γκροτέσκο, όμορφο και παραληρηματικό, το βιβλίο του Ucles ξεδιπλώνει μαεστρικά την ιστορία του Ισπανικού Εμφυλίου.
Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια
Ήταν μια μεγάλη πρόκληση. Έπρεπε να μιλήσω για εξαιρετικά ευαίσθητες πτυχές της Ιστορίας –για τις σφαγές, τις εκτελέσεις, τις μαζικές διώξεις– και ταυτόχρονα να τις ενσωματώσω σε μια αφήγηση που χρησιμοποιεί στοιχεία μαγικού ρεαλισμού. Προτού ακόμη κυκλοφορήσει το βιβλίο, πολλοί δημοσιογράφοι αναρωτιούνταν πώς είναι δυνατόν να συνυπάρξουν αυτά τα δύο. «Ο Εμφύλιος Πόλεμος και ο μαγικός ρεαλισμός; Πώς μπορεί να λειτουργήσει κάτι τέτοιο;» με ρωτούσαν. Πιστεύω πως, όταν προσεγγίζεις τα θύματα με σεβασμό και ενσυναίσθηση, μπορείς να αφηγηθείς ακόμη και τα πιο οδυνηρά γεγονότα. Περιγράφω τη Γκερνίκα, την Μπαδαχόθ, τη Μάλαγα, την εξορία, πολλές από τις μεγάλες τραγωδίες του πολέμου. Προσπάθησα όμως να το κάνω χωρίς εκμετάλλευση του πόνου, χωρίς εντυπωσιοθηρία. Ταυτόχρονα, ένιωθα πως έπρεπε να είμαι λεπτομερής. Ήθελα να ταρακουνήσω τον αναγνώστη, να τον αναγκάσω να σταθεί απέναντι στη βία και να τη δει κατάματα. Πολλοί αναγνώστες μού έχουν πει ότι ορισμένες σκηνές τούς σημάδεψαν ακριβώς επειδή παρουσιάζονται μέσα από μεταφορές και εικόνες που παραμένουν χαραγμένες στη μνήμη.
