Οι λήσταρχοι της Ηπείρου (Ένατο επεισόδιο)

Ο λήσταρχος Καραμπάτσης | Δεύτερο επεισόδιο | 4 Αυγούστου 1926 | Οι λόγοι για τους οποίους έγινε ληστής | Γιατί υποχρεώθηκε να παραδώσει την συμμορία του Καραπάνου

Κλικ στην εικόνα για να διαβάσετε τα προηγούμενα επεισόδια

Στο κλαρί βγήκα διότι ο υπομοίραρχος επόπτης των καταδιωκτικών αποσπασμάτων Αρβανίτης με πίεζε κατά πλέον ανήθικο τρόπο. Με είχε καλέσει κάποτε όταν ήμουν στην Κλεισούρα και μου είπε ότι είναι ανάγκη να του παραδώσω την συμμορία Καραπάνου, πράγμα το οποίο εγώ δεν ηδυνάμην να πράξω διότι δεν ήξευρα που είναι ο Καραπάνος. Μου είπε ότι εντός οκτώ ημερών όφειλα να τον βοηθήσω για την εξόντωση του Καραπάνου με ηπείλησε δε εναντία περιπτώσει ότι δεν θα με άφηνε να σταθώ σε χλωρό κλαρί. Αυτά όλα εγένοντο παρουσία κόσμου πολλού. Με είχε εξευτελίσει τελείως. Δεν άφηκε βρισιά που να μην μου την πει. Εκείνη την στιγμή ήλθε ο Γιάννης ο Ρέτζος με τον οποίον εγώ δεν ομιλούσα σχεδόν από τον καιρό που ο Καραπάνος εσκότωσε τον γαμβρόν μου τον Γεώργον-Νίκον από τον Ανώγι. Ο Ρέτζος μόλις με είδε ότι που με είχαν πιασμένον οι χωροφύλακες άρχισε να με βρίζει χυδαιότατα. Είπε δε εις τον Αρβανίτην, με τον οποίο συνεργάζετο.

«Πάρτον από δώ μη μου χαλάσει καμιά σφαίρα.»

Ο Αρβανίτης με έκλεισε τότε εις τας φυλακάς. Έπειτα από οκτώ ημέρας με ξαναβρήκε στο Κεράσοβο. Μου είπε πως πέρασε η προθεσμία των οκτώ ημερών και έπρεπε να του υποδείξω που είναι η συμμορία του ΚαραπάνουΤσόγγου. Εκεί ήτο και ο ανθυπομοίραρχος Τζεδήμας ο οποίος και με εγλύτωσε από νέους εξευτελισμούς. Ο Αρβανίτης επαναλαμβάνων την απαίτησιν του μου είπε:

«Εσύ μπορείς να με βοηθήσεις να εξοντώσω τον Καραπάνο

Του απάντησα και πάλιν ότι δεν ημπορώ να κάμω τίποτα διότι είχα χάσει το ντορό του Καραπάνου και του Τσόγγου. Αυτός όμως επέμενε και μου είπε τα εξής:

«Έχεις καιρό άλλες οκτώ ημέρες. Τήρα καλά κακομοίρη μου γιατί θα σε κάψω.»

Αλλά και πάλιν, παρά τας προσπάθειας μου δεν κατόρθωσα να πληροφορηθώ που είναι ο Καραπάνος και ο Τσόγγος. Εκατέβηκα εις την Φιλιππιάδα μετά οκτώ ημέρες και τον ευρήκα εις το ξενοδοχείον του Μπούμπουρα. Με κάλεσε ιδιαιτέρως και με ρώτησε τι έγινε. Του απήντησα πως δεν έγινε τίποτα ακόμα αλλ’ ούτε ημπορεί να γίνει. Με άρχισε πάλι στο βρισίδι. Δεν άφηκε Χριστό και Παναγία που να μη τα κατεβάσει και όλα τα εικονοστάσια. Ερίχτηκε να με χτυπήσει αλλά ευτυχώς ήταν μπροστά ο ανθυπομοίραρχος κύριος Ζωγράφος προς χάριν του οποίου και με άφηκεν ελεύθερον με την δήλωσην ην εξής:

«Σου δίνω τέσσερες ημέρες προθεσμία. Να πας να βρεις τους ληστάς και να τους πεις είτε θα μου στείλουν 70 χιλιάδες δραχμές, για να μην τους καταδιώξω, ή αλλιώς να μην έρθεις εδώ. Να μείνεις και ‘συ μαζί τους και θα τα βρούμε. Θα τα πάθουν όπως τα έπαθε ο Γεωργούλας που μου υποσχέθηκε 50 χιλιάδες δραχμάς και έπειτα έφυγε για την Λευκάδα για να μου οικονομήσει τα λεπτά. Εγώ νόμιζα πως ήθελε να δραπετεύσει και τον εσκότωσα. Αυτά να του πεις. Αν δεν μου φέρεις τις 70 χιλιάδες δραχμάς να μην έλθεις.»

Κατόπιν αυτού έφυγα και συναντήθηκα μετά τρεις μήνας με τον Τσόγγον. Έπειτα από δέκα ημέρας μετά την σύλληψιν του Γεωργούλη τον οποίον απέλυσα εγώ εχωρίσθην μαζί με τον Κογγολόην τον οποίον και εσκότωσα. Το πώς τον εσκότωσα το ξέρεται.

Την επόμενη Πέμπτη στο red n’ noirΟ λήσταρχος Καραμπάτσης | Τρίτο επεισόδιο | 17 Αυγούστου 1926 | Πως έγινε η παράδοση του Καραμπάτση στις αρχές | Περιμένοντας για την αμνηστία |